Toen ik in mijn nieuwe atelier in Weesp trok, waren er nog een paar dingen die eigenlijk nog geregeld moesten worden. De vloer was er een van. De bestaande betonvloer was van slechte kwaliteit en begon op verschillende plekken te vergruizen. Dat zorgde voor behoorlijk wat stof, iets waar je in een atelier natuurlijk niet bepaald op zit te wachten. Zeker niet als er ook veel gebrandschilderd wordt.
De derde ‘verhuizing’
De bedoeling was dat de vloer vernieuwd zou zijn voordat ik mijn intrek nam. Maar dat lukte helaas niet en het werk moest ondertussen gewoon doorgaan. Een paar maanden later, in november, was het dan toch zover. Om de nieuwe vloer te kunnen storten, moest het hele atelier leeg. Werktafels, lichtbakken, glas, gereedschap, materialen. Alles moest eruit. En er uiteraard weer in.
Het voelde daardoor een beetje als een verhuizing, maar dan zonder daadwerkelijk te verhuizen. Ik bleef op dezelfde plek, maar kreeg wel opnieuw al mijn spullen door mijn handen. Het was daarmee, achteraf gezien, min of meer de derde verhuizing in een paar maanden tijd.
Strak
Na het storten moest de nieuwe vloer nog een tijdje uitharden voordat het atelier weer in gebruik kon worden genomen. Daarna kon alles weer stap voor stap terug op zijn plek en had ik eindelijk een strakke vloer waar ik de komende jaren mee vooruit kan.
Een praktische, maar belangrijke klus. Want een prettige werkplek draagt bij aan het plezier waarmee ik aan de vensters werk. En zoals bij het portret van Petrus al duidelijk werd, heeft een goede werkplek heeft ook onmiskenbaar een positieve invloed op het uiteindelijke resultaat.
Meer weten?
Verhuisperikelen
Opnieuw in de verhuisdozen
Het portret van Petrus (tweede versie)
Foto’s
Reacties
Wil je een reactie geven op deze pagina of de pagina met sterren beoordelen? Dat kan hieronder.
Je naam, e-mailadres en reactie worden niet op de website gepubliceerd.
