Slechts drie maanden na de verhuizing van Hoorn naar De Goorn, stond de werkplaats alweer in het teken van inpakken, sjouwen en opnieuw opbouwen. Twee keer verhuizen in een paar maanden tijd is verre van ideaal, maar er viel niet aan te ontkomen.
Hoewel vanaf het begin bekend was dat de werkplek in De Goorn slechts een tijdelijke oplossing zou zijn, bleek de locatie op meerdere vlakken niet toereikend.
De ruimte – een bedrijfsunit op een bedrijventerrein – was onvoldoende geschikt voor het omvangrijke project van de Heiligenvensters. Er was weinig daglicht, nauwelijks uitzicht en de dagelijkse reistijd van circa drie uur kostte behoorlijk veel energie. Daarnaast veroorzaakte de directe omgeving – met onder andere een scooterreparatiebedrijf en een garage – regelmatig overlast, wat het werken er niet prettiger op maakte.
Pluspunten
In Weesp is dat anders. Daar heb ik kunnen meedenken over de locatie, de grootte, de indeling en het ontwerp van het atelier in De Hallen. De ruimte is met bijna 60 m² niet alleen een stuk groter, maar ook veel lichter – met daglicht over een lengte van tien meter. Bovendien bevindt het zich op de begane grond, is het er een stuk rustiger én ligt het op een minuut afstand van het inspirerende Amsterdam-Rijnkanaal. En minstens zo belangrijk: het scheelt me dagelijks twee uur reistijd. Tijd die nu ten goede komt aan het werk zelf.
Soepeler
De verhuizing zelf verliep iets soepeler dan die in februari. Veel spullen had ik in dozen gelaten en dit keer stond de verhuisdatum vast zonder dat die steeds met een paar dagen werd doorgeschoven. Toch blijft zo’n verhuizing een tijdrovende onderneming. Ik ben inmiddels volop bezig met het landen op m’n nieuwe plek en met het inrichten van het nieuwe atelier. Ook geen kinnesinne, heb ik inmiddels geleerd.
Prettig
Het atelier in Weesp biedt wat ik nodig heb: ruimte, overzicht, rust en licht. Hier kan ik de vensters – net zoals eerder in Hoorn – weer in volle lengte zien en beoordelen – een groot verschil in het werkproces. Het is bovendien een plek waar ik me prettig voel en dat werkt door in alles wat ik maak.
In De Goorn heb ik nog het portret van Petrus afgerond en kregen de spitsbogen van Jozef er hun definitieve vorm. Maar nu, in Weesp, ligt de weg open om het werk af te maken.
